رقابت برای تأمین برق مورد نیاز مراکز داده هوش مصنوعی حالا به حوزههایی فراتر از صنعت فناوری کشیده شده و خودروسازان نیز وارد این میدان شدهاند. در تازهترین تحول، شرکت جنرال موتورز (GM) برنامههای جدیدی برای توسعه سیستمهای ذخیرهسازی انرژی اعلام کرده است.
به گزارش دنیای برند به نقل از تک کرانچ؛ این روند از سال گذشته آغاز شد؛ زمانی که شرکت بازیافت باتری Redwood Materials یک بخش ذخیرهسازی انرژی راهاندازی کرد و در پروژهای، باتریهای قدیمی خودروهای برقی را به یک مرکز داده Crusoe در ایالت نوادا متصل کرد. پس از آن، فورد نیز اعلام کرد بخشی از ظرفیت تولید باتری خود را به ساخت باتریهای مقیاس شبکه اختصاص میدهد. اکنون GM با برنامهای که حتی جاهطلبانهتر توصیف میشود، وارد این رقابت شده است.
جنرال موتورز روز سهشنبه دو مرحله جدید از برنامه خود برای ورود به بازار ذخیرهسازی انرژی را معرفی کرد. مهمترین بخش این برنامه، همکاری جدید این شرکت با استارتاپ Peak Energy است. در قالب این همکاری، GM در حال توسعه نوع کاملاً جدیدی از باتریهای سدیم-یون است که بهطور ویژه برای استفاده در پروژههای ذخیرهسازی انرژی در مقیاس شبکه طراحی شدهاند.
در خارج از چین، تاکنون هیچ خودروسازی برنامهای برای تولید سلولهای باتری سدیم-یون اعلام نکرده است.
کرت کلتی، معاون باتری و پایداری در GM، به تککرانچ گفت: «سادهترین راه ورود ما به این بازار از طریق سیستمهای ذخیرهسازی انرژی است. ویژگیهای عملکردی این باتریها دقیقاً با نیازهای این بازار همخوانی دارد.»
جنرال موتورز میزان سرمایهگذاری خود در این پروژه را اعلام نکرده، اما مشخص است که این شرکت پیشتر ۹۰۰ میلیون دلار برای تجاریسازی شیمیهای جدید باتری اختصاص داده است؛ سرمایهگذاریای که شامل ایجاد یک مرکز جدید توسعه باتری نیز میشود.
باتریهای سدیم-یون عملکردی مشابه باتریهای لیتیوم-یون دارند، اما در آنها از مواد متفاوتی استفاده میشود که باعث کاهش هزینه، افزایش طول عمر و کاهش احتمال داغشدن بیش از حد میشود. در مقابل، برای ذخیره همان میزان انرژی، این باتریها باید بزرگتر و سنگینتر باشند.
استارتاپ Peak Energy پیش از این نیز روی سیستمهای ذخیرهسازی مبتنی بر باتریهای سدیم-یون کار کرده است. از آنجا که رفتار این باتریها با لیتیوم-یون متفاوت است، این شرکت سیستمهایی طراحی کرده که با این ویژگیها سازگار باشند. برای مثال، باتریهای مقیاس شبکه این شرکت به سیستم خنککننده یا سامانههای اطفای حریق نیاز ندارند، زیرا احتمال داغشدن در آنها کمتر است. پل منسون، مدیر تجاریسازی ذخیرهسازی انرژی در GM، میگوید این طراحی نهتنها هزینه اولیه را کاهش میدهد بلکه هزینههای نگهداری را نیز به حداقل میرساند.
او در توضیح این رویکرد گفت: «گاهی بهترین راهحل مهندسی این است که اصلاً قطعهای وجود نداشته باشد؛ وقتی قطعه حذف شود، مشکل هم حذف میشود.»
طبق برنامه اعلامشده، GM سلولهای سدیم-یون را تولید و به Peak Energy عرضه خواهد کرد و این شرکت آنها را در سیستمهای خود بهکار خواهد گرفت. با این حال، این روند بهسرعت آغاز نخواهد شد.
انتظار میرود نخستین سلولهای GM در سال ۲۰۲۸ وارد مرحله تولید آزمایشی در مرکز توسعه سلول باتری این شرکت شوند. این مرکز جدید که اخیراً بهطور اختصاصی به رسانهها معرفی شده، قرار است فرآیند تجاریسازی باتریهای سدیم-یون را حدود یک سال سریعتر کند و هزینهها را نیز کاهش دهد.
با این حال، تولید تجاری این باتریها هنوز چند سال فاصله دارد. در این فاصله، GM سلولهای لیتیوم آهن فسفات (LFP) را برای استفاده در سیستمهای ذخیرهسازی انرژی به شرکت LG Energy Solution عرضه خواهد کرد. این شرکت کرهای هماکنون از طریق سرمایهگذاری مشترک Ultium با GM در تولید باتری برای خودروهای برقی همکاری دارد.
در کنار همکاری با LG و Peak Energy، جنرال موتورز اعلام کرد همکاری خود با شرکت Redwood Materials را نیز گسترش میدهد؛ استارتاپ بازیافت باتری و ذخیرهسازی انرژی که توسط جی.بی. استرابل، مدیر سابق تسلا، تأسیس شده است.
Redwood در حال حاضر ضایعات کارخانههای باتری GM و همچنین بستههای باتری استفادهشده خودروهای برقی این شرکت را خریداری میکند. GM حدود ۱۰ هزار بسته باتری را برای این شرکت ارسال میکند. Redwood نیز پیشتر با استفاده از باتریهای «عمر دوم» یک میکروگرید با ظرفیت ۱۲ مگاوات و ۶۳ مگاواتساعت در یک مرکز داده Crusoe در شهر اسپارکس نوادا راهاندازی کرده است.
GM اعلام کرده که یک سیستم ذخیرهسازی ۷.۲ مگاواتساعتی از Redwood برای یکی از کارخانههای خود در ایالت میشیگان خریداری کرده است؛ سیستمی که به برآورد این شرکت در طول عمر خود حدود ۳ میلیون دلار صرفهجویی ایجاد خواهد کرد.
کال لنکتون، مدیر ارشد تجاری Redwood، میگوید نصب این سیستم در کارخانه GM «گام اول» برای گسترش چنین پروژههایی است. به گفته او، مراکز داده و سایتهای صنعتی کاربردهای متفاوتی برای باتریها دارند. مراکز داده معمولاً برای مدیریت نوسانات برق ناشی از پردازندههای گرافیکی (GPU) تقریباً بهطور مداوم از باتری استفاده میکنند، در حالی که کارخانهها بیشتر برای کاهش اوج مصرف برق و پایین آوردن هزینههای ماهانه انرژی یا تأمین برق پشتیبان در زمان قطعی به آنها نیاز دارند.
کلتی در پایان گفت: «کارخانه از این پروژه بسیار هیجانزده است، چون حالا با یک کارخانه قابلاعتمادتر روبهرو هستیم. در نهایت احتمالاً چنین سیستمهایی را در تمام کارخانههایمان نصب خواهیم کرد؛ چون از نظر اقتصادی کاملاً منطقی است.»