مسیر جدید دیده شدن کسب‌وکارهای ایرانی در خارج از کشور 

یک دندانپزشک ایرانی در تورنتو ممکن است سال‌ها تجربه داشته باشد، یک وکیل ایرانی در لندن خدمات تخصصی خوبی ارائه دهد یا رستورانی ایرانی در برلین میان مشتریانش محبوب باشد؛ اما هنوز بسیاری از ایرانیانی که به دنبال همین خدمات هستند، شاید حتی نام آن‌ها را نشنیده باشند.

این فاصله میان یک کسب‌وکار و مخاطبی که واقعاً به خدماتش نیاز دارد، در میان ایرانیان خارج از کشور مسئله‌ای آشناست. گاهی کسب‌وکار حضور دارد، فعال است و حتی مشتریان راضی هم دارد، اما رسیدن مخاطب جدید به آن چندان ساده نیست.

ایرانیان خارج از کشور امروز از چه مسیرهایی کسب‌وکارها و خدمات موردنیازشان را پیدا می‌کنند و کدام مسیرها می‌توانند این فاصله را کمتر کنند؟ در ادامه، از راه‌های رایج شروع می‌کنیم و به مسیرهایی می‌رسیم که شکل پیدا کردن و دیده‌شدن کسب‌وکارهای ایرانی را تغییر داده‌اند.

چرا دیده شدن برای کسب‌وکارهای ایرانی خارج از کشور اهمیت متفاوتی دارد؟

یک کسب‌وکار ایرانی در خارج از کشور معمولاً فقط با بازار عمومی شهر محل فعالیتش روبه‌رو نیست. در همان شهر، ایرانیان و فارسی‌زبانانی هم زندگی می‌کنند که ممکن است برای بعضی از نیازهایشان ترجیح دهند به سراغ فرد یا کسب‌وکاری بروند که زبان و فرهنگ مشترکی با آن‌ها دارد.

این ترجیح در بعضی خدمات پررنگ‌تر می‌شود. فردی که به دنبال پزشک فارسی‌زبان در تورنتو است، ممکن است بخواهد درباره یک موضوع مهم به زبان مادری خود صحبت کند. مهاجری که به وکیل ایرانی در لندن نیاز دارد، شاید ارتباط راحت‌تر و شناخت بهتر شرایطش را مهم بداند. برای خانواده‌ای در هامبورگ، پیدا کردن یک رستوران ایرانی می‌تواند به معنای پیدا کردن طعم‌های آشنا باشد و کسی که در دبی به دنبال مشاور املاک فارسی‌زبان است، ممکن است ترجیح دهد جزئیات یک تصمیم مالی مهم را به فارسی بررسی کند.

در تمام این مثال‌ها یک نقطه مشترک وجود دارد: یک طرف کاربری است که به دنبال خدمت مشخصی می‌گردد و طرف دیگر کسب‌وکاری که می‌تواند همان خدمت را ارائه دهد. مسئله زمانی شکل می‌گیرد که این دو، با وجود نیاز مشترک، به‌سادگی به یکدیگر نرسند.

حضور آنلاین با دیده شدن در زمان جستجوی مخاطب چه تفاوتی دارد؟

داشتن وب‌سایت، صفحه اینستاگرام یا پروفایل آنلاین یعنی یک کسب‌وکار در فضای دیجیتال حضور دارد؛ اما این حضور لزوماً به این معنا نیست که مخاطبی که به خدمات آن نیاز دارد، در زمان جستجو به آن برسد.

اینجاست که تفاوت مهمی شکل می‌گیرد: حضور آنلاین یعنی کسب‌وکار جایی در فضای دیجیتال حضور داشته باشد؛ دیده شدن مؤثر یعنی مخاطب مناسب بتواند در زمان نیاز آن را پیدا کند. برای کسب‌وکارهای ایرانی خارج از کشور، کم کردن فاصله میان این دو می‌تواند بخش مهمی از مسیر رسیدن به جامعه هدفشان باشد.

ایرانیان خارج از کشور چگونه کسب‌وکارهای موردنیاز خود را پیدا می‌کنند؟

فرض کنید آخر هفته هوس کباب ایرانی کرده‌اید و می‌خواهید یک رستوران خوب در شهر خودتان پیدا کنید؛ چه کار می‌کنید؟ احتمالاً اول در گوگل جستجو می‌کنید، شاید سری به اینستاگرام بزنید یا در گروه دوستانتان بپرسید: «شما رستوران ایرانی خوب این اطراف می‌شناسید؟» برای پیدا کردن پزشک، وکیل، آرایشگاه یا بسیاری از خدمات دیگر هم کم‌وبیش همین اتفاق می‌افتد. در واقع، هرکدام از این مسیرها می‌توانند ما را به گزینه مناسب برسانند؛ اما هرکدام نقاط قوت و محدودیت‌های خودشان را دارند:

1. شبکه‌های اجتماعی و گروه‌های محلی

اینستاگرام، تلگرام و گروه‌های ایرانیان یک مزیت مهم دارند: کسب‌وکار و مخاطب می‌توانند مستقیماً با یکدیگر در ارتباط باشند. کاربر می‌تواند نمونه کارها، نظرات دیگران یا فعالیت روزانه یک کسب‌وکار را ببیند و حتی همان‌جا سؤالش را مطرح کند.

با این حال، شبکه‌های اجتماعی بیشتر حول محتوا و ارتباط شکل گرفته‌اند تا جستجوی دقیق خدمات. اگر کاربر از قبل صفحه یک کسب‌وکار را نشناسد، پیدا کردن گزینه‌های مرتبط در میان حجم زیادی از محتوا و صفحات مختلف همیشه آسان نیست.

2. گوگل و Google Business

برای جستجوهای مشخص، گوگل یکی از اولین گزینه‌هاست. وقتی کسی عبارتی مانند «وکیل ایرانی در لندن» یا «رستوران ایرانی در هامبورگ» را جستجو می‌کند، نیاز و موقعیت موردنظرش را تا حد زیادی مشخص کرده است. پروفایل‌های کسب‌وکار در گوگل نیز می‌توانند اطلاعاتی مانند آدرس، ساعت کاری، شماره تماس و نظرات کاربران را در اختیار او قرار دهند.

محدودیت این مسیر آنجاست که همه کسب‌وکارهای ایرانی حضور دیجیتال یکسانی ندارند. ممکن است یک کسب‌وکار خدمات خوبی ارائه دهد، اما اطلاعات آن کامل نباشد یا در جستجوهای مرتبط به‌راحتی دیده نشود.

3. معرفی دوستان و جامعه ایرانی

پرسیدن از یک دوست، همکار یا اعضای یک گروه ایرانی هنوز یکی از طبیعی‌ترین راه‌های پیدا کردن خدمات است. تجربه شخصی دیگران می‌تواند بخشی از تردید کاربر را کم کند و اعتماد اولیه ایجاد کند.

اما این روش به افرادی که می‌شناسیم محدود است. ممکن است گزینه‌های مناسب دیگری در همان شهر وجود داشته باشند که هیچ‌کدام از اطرافیان ما تجربه‌ای از آن‌ها نداشته باشند.

4.دایرکتوری‌ها و مراجع معرفی کسب‌وکار

دایرکتوری‌ها مسیر متفاوتی دارند. هدف آن‌ها این است که اطلاعات کسب‌وکارها را در دسته‌های مشخص در اختیار کاربران قرار دهند تا فرد بتواند بر اساس معیارهایی مانند نوع خدمات یا موقعیت جغرافیایی، گزینه‌های مرتبط را پیدا کند.

مزیت این مدل زمانی بیشتر مشخص می‌شود که کاربر از قبل می‌داند چه می‌خواهد؛ مثلاً به دنبال دندانپزشک ایرانی در یک شهر مشخص است. در مقابل، کارایی یک دایرکتوری به میزان پوشش کسب‌وکارها، کیفیت اطلاعات و به‌روز بودن آن‌ها نیز بستگی دارد.

در این بررسی، نزدیکیا با آدرس اینترنتی http://nazdikia.com به‌عنوان نمونه‌ای از پلتفرم‌های تخصصی معرفی کسب‌وکارهای ایرانی خارج از کشور انتخاب شده است؛ زیرا از نظر گستره دسته‌بندی خدمات و پوشش شهرها، امکان بررسی مناسب‌تری از این مدل را فراهم می‌کند. این پلتفرم اطلاعات کسب‌وکارها را بر اساس شهر و حوزه فعالیت در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

هر مسیر چه نقشی در دیده‌شدن کسب‌وکارهای ایرانی دارد؟

هیچ‌کدام از این مسیرها به‌تنهایی پاسخ همه نیازها نیستند. شبکه‌های اجتماعی برای ارتباط و شناخت کسب‌وکار مفیدند، گوگل در جستجوهای هدفمند نقش مهمی دارد، پیشنهاد دیگران به تصمیم‌گیری کاربران کمک می‌کند و پلتفرم‌های تخصصی امکان بررسی کسب‌وکارهای مرتبط را در دسته‌بندی‌های مشخص فراهم می‌کنند. تفاوت نقش هر مسیر را می‌توان از دو زاویه دید؛ هم از نگاه کاربری که به دنبال یک خدمت است و هم از نگاه کسب‌وکاری که می‌خواهد توسط مخاطب مناسب دیده شود: 

از نگاه کاربران؛ هر مسیر چه کمکی به پیدا کردن خدمات می‌کند؟ 

از نگاه کسب‌وکارها؛ هر مسیر چه نقشی در دیده‌شدن دارد؟ 

نکته مهم این است که این مسیرها لزوماً رقیب یکدیگر نیستند. ممکن است کاربر یک رستوران را در گوگل پیدا کند، صفحه اینستاگرام آن را ببیند و در نهایت نظر یکی از دوستانش را هم بپرسد. از طرف دیگر، برای کسب‌وکاری که می‌خواهد به مخاطبان مرتبط‌تری دسترسی پیدا کند، حضور در مسیرهای مختلف جستجو می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای ارتباط با مشتریان ایجاد کند.

در نهایت، زمانی که کاربر دقیقاً می‌داند چه خدمتی را در چه شهری می‌خواهد، دسترسی به گزینه‌های مرتبط در دسته‌بندی‌های مشخص می‌تواند مسیر پیدا کردن خدمات را ساده‌تر کند. همین نیاز، دلیل شکل‌گیری پلتفرم‌ها و مراجع تخصصی است که روی یک حوزه یا جامعه مشخص تمرکز می‌کنند.

چگونه دایرکتوری‌های تخصصی ارتباط میان کاربران و کسب‌وکارها را ساده‌تر می‌کنند؟ 

گاهی مسئله پیدا کردن یک خدمت، نبودن گزینه مناسب نیست؛ مسئله این است که گزینه‌های موجود در میان حجم زیادی از اطلاعات پراکنده پنهان می‌شوند. ممکن است در همان شهری که زندگی می‌کنیم، یک پزشک، رستوران، وکیل یا فروشگاه ایرانی خدمات باکیفیتی ارائه دهد، اما اطلاعات آن در میان صفحات مختلف، شبکه‌های اجتماعی و منابع متعدد پراکنده باشد و پیدا کردن آن برای کسی که به دنبال چنین خدمتی است، ساده نیست.

از طرف دیگر، صاحبان این کسب‌وکارها هم با چالش مشابهی روبه‌رو هستند. داشتن تجربه، کیفیت خدمات و مشتریان راضی زمانی ارزشمندتر می‌شود که مخاطب مناسب بتواند آن‌ها را پیدا کند. به همین دلیل، دایرکتوری‌های تخصصی شکل گرفته‌اند تا این فاصله میان «کسی که به دنبال یک خدمت است» و «کسی که آن خدمت را ارائه می‌دهد» کمتر شود.

این پلتفرم‌ها با تمرکز بر یک حوزه یا جامعه مشخص، کمک می‌کنند کاربران بتوانند گزینه‌های مرتبط را بر اساس معیارهایی مثل شهر و نوع خدمات راحت‌تر بررسی کنند. برای مثال، فردی که به دنبال دندانپزشک ایرانی در یک شهر مشخص است، می‌تواند به جای جستجو در مسیرهای مختلف، گزینه‌هایی را ببیند که از ابتدا با نیاز او ارتباط بیشتری دارند.

دایرکتوری‌ها در کنار سایر مسیرهای جستجو چه نقشی دارند؟

دایرکتوری‌های تخصصی قرار نیست جایگزین گوگل، شبکه‌های اجتماعی یا معرفی دوستان و آشنایان شوند. هرکدام از این مسیرها نقش خود را دارند؛ اما زمانی که کاربر با یک نیاز مشخص به دنبال یک خدمت مشخص می‌گردد، داشتن یک مسیر متمرکز برای بررسی گزینه‌های مرتبط می‌تواند تجربه جستجو را ساده‌تر کند.

آینده دیده‌شدن؛ حضور در مسیر جستجوی مخاطب

امروز برای بسیاری از کسب‌وکارهای ایرانی خارج از کشور، چالش اصلی فقط حضور در فضای آنلاین نیست؛ بلکه قرار گرفتن در مسیری است که مخاطب هنگام نیاز، آن‌ها را پیدا می‌کند. از طرف دیگر، برای کاربران نیز پیدا کردن یک خدمت مناسب زمانی ساده‌تر می‌شود که اطلاعات مرتبط، در جای درست و به شکلی قابل دسترس قرار گرفته باشد.

در نهایت، دیده‌شدن واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که میان یک نیاز مشخص و کسب‌وکاری که می‌تواند آن نیاز را پاسخ دهد، ارتباطی ساده‌تر شکل بگیرد که به نظر می‌رسد دایرکتوری به عنوان یک مرجع تخصصی مسیر کوتاه‌تری را پیش پای مخاطب خود قرار می‌دهند.