دومین دوره بازیهای جهانی رباتهای انساننما در پکن، رقابت فناوری و نمایش ظرفیتهای تجاری صنعت رباتیک را همزمان به صحنه آورده است. پکن این روزها میزبان رقابتی است که در آن، بهجای ورزشکاران انسانی، رباتهای انساننما برای دویدن، فوتبال، تنیس، ژیمناستیک و حتی انجام کارهای روزمره به میدان آمدهاند. دومین دوره بازیهای جهانی رباتهای انساننما از ۲۲ آگوست آغاز شده و حضور بیش از ۲ هزار ربات از ۶۶۶ تیم و ۱۶ کشور، این رویداد را به یکی از بزرگترین نمایشهای فناوری رباتیک در جهان تبدیل کرده است.
افتتاحیهای با ستارههای فلزی
مراسم افتتاحیه این رویداد در همان سالنی برگزار شد که پیشتر میزبان بازیهای المپیک زمستانی بوده است. رباتها در این مراسم رژه رفتند، در کنار هنرمندان برنامه اجرا کردند و بخشی از تواناییهای خود را به نمایش گذاشتند؛ تصویری که بیش از یک مسابقه ورزشی، به یک ویترین بزرگ برای صنعت رباتیک چین شباهت داشت.
از رکورد بولت تا مشکل ترمز
یکی از خبرسازترین اتفاقهای مسابقات، رکوردشکنی رباتهای انساننما در دو ۱۰۰ متر بود. یک ربات چینی در ۹.۳۹ ثانیه از خط پایان گذشت و رکورد ۹.۵۸ ثانیهای یوسین بولت را پشت سر گذاشت. حتی این رکورد هم خیلی دوام نیاورد و «Tiangong Ultra» روز ۲۵ اوت زمان ۸.۸۶ ثانیه را ثبت کرد.
اما این سرعت بالا یک نکته مهم را هم آشکار کرد: رباتها هنوز در کنترل و توقف مشکل دارند و برخی از آنها پس از عبور از خط پایان زمین خوردند. همین تضاد، تصویری واقعیتر از وضعیت فعلی این فناوری ارائه میکند؛ رباتها میتوانند فوقالعاده سریع باشند، اما هنوز در سادهترین جزئیات فیزیکی محدودیت دارند.
فراتر از سرگرمی
اهمیت اقتصادی بازیها اما در بخش دیگری است. امسال بخشی از رقابتها به وظایف واقعی مانند مونتاژ صنعتی، خدمات هتل و رستوران، کارهای خانگی، امداد و عملیات دقیق اختصاص یافته است. برخی از این آزمونها نیز در محیطهایی شبیه کارخانه، هتل و خانه انجام میشوند تا توانایی رباتها در انجام مستقل و طولانیمدت وظایف سنجیده شود.
به این ترتیب، بازیهای جهانی رباتهای انساننما بیش از آنکه صرفاً مسابقهای میان ماشینها باشند، آزمایشی برای آینده یک صنعت هستند؛ صنعتی که تلاش میکند فاصله میان «رباتی که میتواند کاری را انجام دهد» و «رباتی که میتواند آن کار را بهصورت قابلاعتماد و اقتصادی انجام دهد» را کوتاهتر کند.
